Belki

Belkiler çoğaldı ömrümüzde..

Belki gelir, belki kalır diye hep bir bekleyişte olduğumuzu ifade etmeye çalıştık beş harfli bir kelimeyle. 

Yarım bir şarkı dudaklarda umut ettik sadece.

Ha oldu mu?

Olmadı tabiki,neyi istediysek olmadı..

Ne beklenilen geldi, ne de giden geri döndü.

Boşlukları dolduramadık ki;

yapbozun bir parçası hep eksik kaldı,

ama ümidimiz vardı.

Ne gidenlerin canı yandı,

ne kalanlar uzun yaşadı.

Bir yerlerde mutluluk hep vardı;

lâkin bize çok uzaktı...